asheghaneh عاشقانه

                    

 

 

به نام آنکه اشک را آفرید تا فرونشاند آتش دل را
به نام آنکه مهر و محبت را عطا کرد تا عشق زاده شود
به نام آنکه عشق را ارزانی کرد تا زندگی مفهوم یابد...
و به نام آفریننده زیبایی هاُ، خداوند بخشنده و مهربان

تنهايى را دوست دارم زیرا بى وفا نيست

تنهايى را دوست دارم زيرا عشق دروغین در آن نيست

تنهايى را دوست دارم زيرا تجربه كردم

تنهايى را دوست دارم زيرا هميشه تنها بوده ام

تنهايى را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست

آرزو دارم شبي عاشق شوي

آرزو دارم بفهمي درد را

تلخي برخوردهاي سرد را

مي رسد روزي که بي من لحظه ها را سر کني

مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني

مي رسد روزي که شبها در کنار عکس من

نامه هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني

عشق چيست؟ چه واژه ي غريبي ! چرا همه عاشق مي شوند ؟ چرا عاشق ها جدا مي مانند ؟ چرا عشق به معناي رنج و عذاب و جدايي است ؟ آري من عاشق شدم ،عاشق تر از همه مي دانم كه باور نمي كني . اما من عاشقم ، عشقي كه هيچ وقت نميميرد ! عاشقي كه هيچ وقت عشقش را فراموش نمي كند،عاشقي كه معشوقش از عشق او نسبت به خودش خبر ندارد . عاشقي كه حتي نميداند كه معشوقه ي او عاشقش است يا نه ؟ نمي ترسم از هيچ چيز نمي ترسم از هيچ كس برای رسيدن به او هراسي ندارم . نه ، نمي توانم فراموشش كنم ,با او زنده ام با او نفس مي كشم دردنيا تنها اوست كه دوستش دارم . وقتي كه شبها گريه ميكنم آرزو ميكنم بميرم نمي دانم شايد نبايد به اين زودي عاشق ميشدم ، ولي شدم در يك لحظه عاشقش شدم يك عشق پاك . هر شب آرزو ميكنم از هر راهي كه شده خبري از او به من ميرسيد كه آيا دوستم دارد يا نه ؟ اگر فقط اين را مي فهميدم . اگر عاشقم بود عاشقش هستم ولي اگر عاشقم نبود



گفته بودم كه اگربوسه دهي توبه كنم كه دگربارازاين گونه خطاها نكنم
بوسه اي چوبرداشت لب از روي لبم توبه كردم كه دگرتوبه بيجا نكنم

عاشقتم

شبا به اميد چشات چشمامو رو هم مي زارم شايد توي خوابم بياي بشه باهات حرف بزنم

چشام شبا بارونيه به التماسه اون چشات هي التماست مي کنم . فقط براي يک نگاه

حالا ديگه چرخ فلک نمي چرخه به کام من چه کار کنم . عاشقتم . اينه فقط گناه من

حالا حتي نبودنت برام يه دنيا بودنه خيال نکن دروغ مي گم . اشکام گواه حرفمه

خيال نکن ميشه بري يه روزي از خاطر من مي خوام بازم بهت بگم :

عاشقتم اينه فقط گناه من

عشق را چگونه تفسیر می کنید ؟

Once a Girl when having a conversation with her lover, asked
یك بار دختری حین صحبت با پسری كه عاشقش بود، ازش پرسید

Why do you like me..? Why do you love me
چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

I can't tell the reason... but I really like you
دلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

You can't even tell me the reason... how can you say you like me
تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان كنی... پس چطور دوستم داری؟

How can you say you love me
چطور میتونی بگی عاشقمی؟

I really don't know the reason, but I can prove that I love
من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت كنم

Proof ? No! I want you to tell me the reason
ثابت كنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی

Ok..ok!!! Erm... because you are beautiful,
باشه.. باشه!!! میگم... چون تو خوشگلی،

because your voice is sweet,
صدات گرم و خواستنیه،

because you are caring,
همیشه بهم اهمیت میدی،

because you are loving,
دوست داشتنی هستی،

because you are thoughtful,
با ملاحظه هستی،

because of your smile,
بخاطر لبخندت،

The Girl felt very satisfied with the lover's answer
دختر از جوابهای اون خیلی راضی و قانع شد

Unfortunately, a few days later, the Lady met with an accident and went in coma
متاسفانه، چند روز بعد، اون دختر تصادف وحشتناكی كرد و به حالت كما رفت

The Guy then placed a letter by her side
پسر نامه ای رو كنارش گذاشت با این مضمون

Darling, Because of your sweet voice that I love you, Now can you talk?
عزیزم، گفتم بخاطر صدای گرمت عاشقتم اما حالا كه نمیتونی حرف بزنی، میتونی؟

No! Therefore I cannot love you
نه ! پس دیگه نمیتونم عاشقت بمونم

Because of your care and concern that I like you Now that you cannot show them, therefore I cannot love you
گفتم بخاطر اهمیت دادن ها و مراقبت كردن هات دوست دارم اما حالا كه نمیتونی برام اونجوری باشی، پس منم نمیتونم دوست داشته باشم

Because of your smile, because of your movements that I love you
گفتم واسه لبخندات، برای حركاتت عاشقتم

Now can you smile? Now can you move? No , therefore I cannot love you
اما حالا نه میتونی بخندی نه حركت كنی پس منم نمیتونم عاشقت باشم

If love needs a reason, like now, There is no reason for me to love you anymore
اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجود نداره

Does love need a reason?
عشق دلیل میخواد؟

NO! Therefore!!
نه!معلومه كه نه!!

I Still LOVE YOU...
پس من هنوز هم عاشقتم

True love never dies for it is lust that fades away
عشق واقعی هیچوقت نمی میره

Love bonds for a lifetime but lust just pushes away
این هوس است كه كمتر و كمتر میشه و از بین میره

Immature love says: "I love you because I need you"
"عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم

Mature love says "I need you because I love you"
"ولی عشق كامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

"Fate Determines Who Comes Into Our Lives, But Heart Determines Who Stays"
"سرنوشت تعیین میكنه كه چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب حكم می كنه كه چه شخصی در قلبت بمونه

 

                            

 

 

                  

 

 

  محاكمه عشق...

جلسه محاكمه عشق بود و قاضي عقل ، 

                             
و عشق را محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز کرده بود

يعني فراموشي ،
قلب تقاضاي عفو عشق را داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند

قلب شروع كرد به طرفداري از عشق

آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي

اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي

و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟

همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند

تنها عقل و قلب در جلسه مادند
عقل گفت :ديدي قلب همه از عشق بيزارند !

ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده

 
چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟

قلب ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود

و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند

و فقط با عشق ميتوانم يك قلب واقعي باشم .

 پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم...

 

           

 

 

                     

گفتمش دل میخری  ؟
پریسد چند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند
 خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز امدم اورفته بود
دل زدستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود

 

این شب ها
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است

مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان

این شب ها
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

 

      

 

                                    

                                         

 

                                          

 

من اهنگ غريب روزگارم..غمي در انتهاي سينه دارم...تمام هستيم يك قلب پاك است.. كه ان را زير پايت ميگذارم... 

 

 

                 

در جواني ناله کردم کسي يادم نکرد
در قفس جان دادم و صياد آزادم نکرد
آرزوي مرگ کردم، مرگ هم يادم نکرد
روزگار بي مروّت لحظه اي شادم نکرد

                    

    

دلم می خواست همچون کبوتری بودم و بر قلب کوچکت آشيانه می کردم و هميشه مهمان تو بودم. دلم می خواست تا رگی از بدنت بودم تا اين زمانه نتواند ما را از هم جدا کند. من غم را در سکوت و سکوت را در شب و شب را در بستر و بستر را برای فکر کردن به تو دوست دارم. من تو را به خاطر عشقت و عشق پاکت را به خاطر دلم و دلم را برای عشق به تو دوست دارم.

 

                              

 

                            

         

 شد م غرق تماشای تو ای دوست

اسير چشم شهلاى تو ای دوست

مرو امشب بمان در محفل ما

كه دارم بس تمناى تو اى دوست

o

 

اگر کردی بهارا یاد ما را

هوای کوی غم آباد مارا

بگیر از کوچۀ دلگیر پائیز

سراغ منزل فریاد ما را

 

 

                   

نگاه هايي هستند که انسان را تا عمر دارد مي‌گرياند و دلش را خاکستر ميکند!

راه هايي هستند که تا به مقصد برسد تاب و توانت را از دست ميدهي!

قلبهابي هستند که غمها و دردها شکسته و پيرشان کرده اند!

انسانهايي هستند که هرگز فراموش نمي شوند!

دوستها و عشقهايي هستند که دوست داشتند ولي به مانند تو فراموش کردند!

          ولي عشق من تا لحظه اناالله وانا اليه راجعون در قلبم زنده مي ماند!

 

دلم می خواست من باشمو تو با یک دنیای خالی.دوست داشتم تو باشی منو دو قلب ﭘر احساس.اما نمیشه

بدون تو دنیا برام ارزشی نداره.کاش خودم می مردم. اما مرگ لحظه های ﭘر احساس زندگیمو نمی دیدم.خدایا چه سخته.تحملش چه سخته

اما می دونم که اگه نشد باهم باشیم .اما قلبامون هنوز باهمه.من الان بیش از هر زمانی اون دلی که بهم دادی تو قلبم حس می کنم

امشب اگه تنهام

         اگه نیستی باهم اشک بریزیم.اما ضربان قلبتو توی دلم احساس

 

دلم می خواست همچون کبوتری بودم و بر قلب کوچکت آشيانه می کردم و هميشه مهمان تو بودم. دلم می خواست تا رگی از بدنت بودم تا اين زمانه نتواند ما را از هم جدا کند. من غم را در سکوت و سکوت را در شب و شب را در بستر و بستر را برای فکر کردن به تو دوست دارم. من تو را به خاطر عشقت و عشق پاکت را به خاطر دلم و دلم را برای عشق به تو دوست دارم.

 

 

زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم

               اما گریه به من نیاموخت چگونه زندگی کنم

               تو نیز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم

               اما به من نیاموختی که چگونه فراموشت کنم

 

                                           

 

                                                                               

 

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد .وسعت تنهائيم را حس نکرد .در ميان خنده هاي تلخ من .گريه پنهانيم را حس نکرد .در هجوم لحظه هاي بي کسي درد بي کس ماندنم را حس نکرد .آن که با آغاز من مانوس بود . لحظه پايانيم را حس نکرد

 عاشقي پيداست از زاري دل
نيست بيماري چو بيماري دل

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کنيم

داستان عشق	Love Story
از کجا آغاز کنم	Where do i begin
برای تعریف این داستان	To tell the story
که یک عشق تا چه حد می تواند عظیم باشد	Of how great ful love can be
داستان شیرین عشق	The sweet love story
که از دریا نیز قدیمی تر است	That is older than the sea
که ترانه حقیقت را می خواند	That sings the truth
آنچه که او از عشق برایم می آورد	about the love she brings to me
از کجا شروع کنم	Where do i start
با اولین سلام	With the first hello
او منظورش را به من فهماند	She gave the meaning
در این دنیای پوچ من	To this empty world of mine
تا کنون نبوده ام	That never did
درعشقی دیگر و باری دیگر	Another love another time
او به سوی زندگی من آمد	She came into my life
و زندگی خوبی برایم فراهم نمود	And made a living fine
او قلبم را فرا می گیرد	She fills my heart
با چیزهای بسیار مخصوص خود	With very special things
با ترانه یک فرشته	With angel songs
با تصوراتی سراسر شوق	With wild imaginings
او وجودم را فرا می گیرد	She fills my soul
با عشقی فراوان	With so much love
به حدی که به هرجا که می روم	That anywhere i go
هرگز تنها نیستم	Im never lonely
کسی که با او باشد	With her along
چگونه می تواند تنها باشد	who could be lonely
دستانش را لمس می کنم	I reach for her hand
هیمشه اینجاست	Its always there
چه زمانی لازم است	How long does it last
تا بتوان عشقی را اندازه گرفت	Can love be measured
با ساعات روز	by the hours in a day
پاسخی ندارم ، نه	I have no answers no
اما بیش از این نمی توانم بگویم	But this much i can say
می دانم که به او نیاز خواهم داشت	I know ill need her
تا این داستان عشق به سوختنش ادامه می دهد	till this love song burn away
و او در انجا خواهد بود …	And she;ll be there
چه زمانی لازم است	How long does it last
تا بتوان عشقی را اندازه گرفت	Can love be measured
با ساعات روز	by the hours in a day
پاسخی ندارم ، نه	I have no answers no
اما بیش از این نمی توانم بگویم	But this much i can say
می دانم که به او نیاز خواهم داشت	I know ill need her
تا این داستان عشق به سوختنش ادامه می دهد	till this love song burn away
و او در انجا خواهد بود …	And she'll be there

ميشه مثل يه قطره اشك بعضيا رو از چشمت بندازي .... ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشكي رو بگيري كه با رفتن بازيا از چشمت جاري ميشه

 تو دريايي و من موجي اسيرم...كه مي خواهم در آغوشت بميرم... بيا درياي من آغوش بر كش...نمي خواهم جدا از تو بميرم

مهرباني را در نگاه منتظر كودكي ديدم كه آبنباتش را به دريا انداخت تا آب شيرين شود

 

 

 

خدایا! تا غرورم خرد گشته

نهال صبر من هم ترد گشته

دلم بیچاره مانند کسی که

زدست بی کسی ها مرد گشته 

 

 باز در كلبه ي عشق عكس تو مرا ابري كرد.

 

عكس تو خنده به لب داشت ولي اشك چشم مرا جاري كرد.

 از سوز محبت چه خبر اهل هوس را
اين آتش عشق است نسوزد همه كس را

 

 من بخال لبت اي دوست گرفتار شدم
چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم

                

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           

 غير از غم عشق تو ندارم , غم ديگر
شادم كه جز اين نيست مرا همدم ديگر

 

     

     شیشه ی پنجره را باران شست

                      چه کسی یاد تو را از دل من خواهد شست

                 

     

  من هيچی ندارم كه نثارت بكنم
   تا فدای چشمای مثل بهارت بكنم

          مي درخشی مثل يه تيكه جواهر توی جمع
           من می ترسم عاقبت ، يه روز قمارت بكنم

                    من مثل شبای بي ستاره سرد و خاليم
                    خب می ترسم جای عشق ، قصه و رؤيا ببینم

                              تو مثل قصه پر از خاطره هستی ، نمی خوام
                               منه بی نشون تو رو نشونه دارت بكنم

                                           تو كه بيقرار ديدن شب و ستاره ای
                                             واسه ديدن ستاره بی قرارت بكنم

                                                        مثل دريا بيقراری ، نمی توني بمونی
                                                         من چرا مثل يه بركه موندگارت بكنم

                                                               تو بگو خودت بگو ، با تو بمونم يا برم
                                                                آخه من نمي خوام كه تو رو غصه دارت بكنم 

          .

 

 

آسوده دلان را غم شوریده سران نیست

                             این طایفه را غصه ی رنج دگران نیست

ای همسفران باری اگر هست ببندید

                           

                              این ملک اقامتگه ما رهگذران نیست      

 

        

 

 

 

               

 عشق فراموش کردن نيست بلکه بخشيدن است

 

عشق گوش کردن نيست بلکه درك كردن است

 

 عشق ديدن نيست بلکه احساس کردن است

 

عشق جا زدن و کنار کشيدن نيست

 

 بلکه صبر کردن و ادامه دادن است

 

 

 

 گفتم
نمیدانم که در قید چه هستی ... طرفدار خدا یا بت پرستی
نمیدانم در این دنیای مهشر ... به چه عشقی چونین ساکت نشستی
گفت

طرفدار خدای عشقم ای یار ... از این عاشق کشی ها دست بردار
که کار بت پرست بی وفایی ... نه من که غصمه درد جدایی
 
گفتم
خدارا با تو هرگز نیست کاری ... که تو خود ناخدای روزگاری
به روی زورقی درهم شکسته ... مثل ماهی که رو ابرا نشسته

 

 

زیباترین گل با اولین باد پاییزی پرپر شد

با وفاترین دوست به مرور زمان بی وفا شد

این پرپر شدن از گل نیست از طبیعت است و

این بی وفایی ار دوست نیست از روزگار است

زندگی چیست؟ خون دل خوردن

                   اولش رنج و آخرش مردن

 

 

                                    

در خواب ناز بودم شبی دیدم کسی در میزند

در را گشودم روی او دیدم غم است در میزند

ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا

غم با آن همه بیگانگی هر شب به من سر میزند

 

                     

 

در دریایی که نیست کسی یار کسی

کاش که یا رب نیفتد به کسی کار کسی

هر کس آزار دل زار من پسندید ولی

نپسندید دل زار من آزار کسی

    

 

ميدوني فرق تو با عشق زندگي و گل چيه ؟ عشق يك كلمه هست ولي تو معني ان هستي ، زندگي يك اجبار هست ولي تو دليل آن هستي ، گل يك گياه هست ولي تو عطر آن هستي

 

 

 

مرگ آن نيست که در قبر سياه دفن شوم مرگ آن است که از خاطر تو با همه ي خاطره ها محو شوم

  

عزیزان اگه از وبلاگ خوشتون میاد و نظری درباره تغییر وبلاگ دارید در قسمت نظر در آخر هر پنجره نظر خودتون رو به من بدهید  خوشحال میشم

  

تمام عمر بستيم وشكستيم

بجزء بار پشيماني نبستيم

جواني را سفر كرديم تا مرگ

نفهميديم به دنبال چه هستيم

عجب آشفته بازاري است دنيا

عجب بيهوده تكراري است دنيا

چه رنجي از محبت ها كشيديم

برهنه پا به تيغستان دويديم

نگاه آشنا در اين همه چشم

نديديم ونديديم ونديديم

سبك بالان ساحل ها نديدند

به دوش خستگان باري است دنيا

مرا در موج حسرت ها رها كرد

عجب يار وفا داري است دنيا

عجب آشفته بازاريست دنيا

عجب بيهوده تكراري است دنيا

ميان آنچه بايد باشد ونيست

عجب فرسوده بازاريست دنيا

عجب خواب پريشاني است دنيا

عجب درياي طوفاني است دنيا

عجب يار وفا داري است دنيا

به خدا حافظی تلخ تو سوگند نشد

که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد

لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هایم

هرچه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر

هیچ کس ! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد

هر کسی در دل من جای خودش را دارد

جانشین تو در این سینه خداوند نشد

خواستند از تو بگویند شبی شاعر ها

          عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد !!!

 

اگر باغ نگاهم پر ز خار است ،‌ گلم تاراج دست روزگار است، به چشمانت قسم با بودن تو ، زمستاني ترين روزم بهار است.

 

 

 

 يک شبي مجنون نمازش را شکست
بي وضو در کوچه ليلا نشست
عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
سجده اي زد بر لب درگاه او
پُر ز ليلا شد دل پر آه او

عشق و دوست داشتن از پي هم مي آيند ، اما هر گز در يک خانه منزل نمي کنند .

 

 

عشق امانت با ارزشی ست که هر کسی تو قلبش میزاره برای همینه که هر وقت بخوای عشقت رو از کسی پس بگیری باید قلبشو بشکونی

 

كاش در دهكده عشق فراواني بود
توي بازار صداقت كمي ارزاني بود
كاش اگر گاه به هم كمي لطف ميكرديم
مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

 

        

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کني

 

 

 

 

در خواب ناز بودم شبي ديدم كسي در ميزند.. در را گشودم روي او ديدم غم است در ميزند. اي دوستان بي وفا از غم بياموزيد وفا غم با همه بيگانگي هر شب به من سر ميزند

 

 

بارون نباش كه با التماس خودت رو به شيشه بكوبي ... ابر باش كه همه منت باريدن تو رو بكشن

                            

دلم همچو آسمان،پر از ابرهاي بارانيست،
اي كاش دلم امشب بگريد، شايد كه بغض عشق در چشمانم بشكند....

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بحررنج است اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است 

 

...

 

 

اي دوست به جز عشق تو در سر من هوسي نيست
جز نقش تو بر صفحه ي دل نقش كسي نيست

ادامه مطلب

 

 

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زول بزنی و بجای این که لبریزه کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیره آواره غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت برسه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت اروم زیره لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک

کسانی که براي فراموش كردن گذشته خود راه جديدی رادرزندگي پيش می گيرند

 ودرهمان حال هم می خواهند که اندکی از زندگی گذشته خودرانيزحفظ کنند،عاقبت به خاطر

 همان اندك ياد گذشته شان به رنج خواهند افتاد...!

پس چه بهتركه قبل ازآنكه قدم در اين راه بردارند هرآنچه كه درياد دارندرا فراموش كنند وبه

 زندگي جديد كه در پيش راه دارند بي انديشند...!

بعد از این عشق به هر عشق جهان می خندم
هر که ارد سخن از عشق به آن می خندم
روزی آنقدر دلم سوخت که خاکستر شد
بعد از آن روز به روز دگران می خندم
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است
کارم از گریه گذشته است بدان می خندم......

بین دو راهی موندم تو کوچه های غربت
انگار که نا نداره پاهام برای حرکت
می نویسم رو دیوار از درد این غریبی
از اون روزای رفته روزای ناشکیبی
از بوی خوب گلها تو باغچه محبت
از زخم کهنه دل تو روزگار غربت
از سرزمین غمها نامه برات نوشتم
تاکه تو هم بدونی چی شده سرنوشتم

 

نفرين به اون کسايي که روي دلا پا مي ذارن

تا که مي بينن عاشقي ميرن و تنهات مي ذارن

نفرين به آدمايي که تو سينه ها دل ندارن

عاشق عاشق کشين ، رحم و مروت ندارن

چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد

چرا نگاه هايت آنقدر غمگين است ؟

چرا لبخندهايت آنقدر بي رنگ است ؟

اما افسوس . . . هيچ كس نبود

هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره .

اري با تو هستم .. با تويي كه از كنارم گذشتي . . .

و حتي يك بار هم نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه باراني است